به دنبال گسترش فحشا و روسپی‌گری در اسرائیل، این رژیم مجبور شده است تا با تصویب قانونی این گونه فعالیت‌ها را جرم شناخته و با آن مقابله کند.

رژیم صهیونیستی که با غارت و غصب سرزمین فلسطینیان توانسته است تا فعلاً برای خود مکانی برای ابراز وجود پیدا کند، اکنون رو به اضمحلال و تباهی گذاشته است. این رژیم که سران آن با سرمایه‌گذاری بر روی صنعت روسپی‌گری سعی داشته‌اند تا دیگر جوامع بشری را به فساد کشانده و جوانان‌شان را با مسائل جنسی سرگرم و مشغول نگه دارند تا خود بتوانند با آسودگی و فراغ خاطر به چپاول وغارت و سیطره خود ادامه دهند، این بار خود به دام این عمل ضد اخلاقی افتاده و به مصائب آن مبتلا گشته است.

به دنبال افزایش روسپی‌گری و قاچاق انسان برای فعالیت در این زمینه در شهرهای مختلف اسرائیل، مسئولان این رژیم با تصویب قانونی بر آن شده‌اند تا با گسترش فساد و فحشا مقابله کنند. به موجب این قانون، فعالیت شرکت‌ها و افراد در زمینه تجارت روسپی‌گری و نیز تن‌فروشی زنان جرم شناخته شده و با اشخاص متخلف برخورد قانونی می‌شود.

لوی لائر، مؤسس یکی از سازمان‌های غیردولتی این رژیم، در تایید این قانون بیان داشته است: «این تغییرات حاوی پیام روشنی است و آن اینکه بدن انسان‌ها در یک جامعه دیگر برای فروش نیستند، و روسپی‌گری و تجارت مسائل جنسی دیگر اقدامی قانونی در خیابان‌های اسرائیل به حساب نمی‌آیند.»

با وجود تجارت پرسود این کسب و کار غیر اخلاقی، حال باید دید که آیا جامعه یهودی حاضر است واقعا دست از این بازار سودآور بر دارد یا خیر؟

انتهای پیام/

نویسنده وبلاگ "اسکالپل" نوشت: «اخیرا یکی از آشنایانی که از خارج کشور آمده بود از من می‌پرسید بنظر شما بالاخره این رژیم ماندنی است یا رفتنی؟»

این جمله‌ای است که رئیس سابق دانشگاه آزاد اسلامی در سال ۷۸ وقتی برای مراسم معارفه رئیس جدید دانشگاه آزاد اسلامی تبریز به دانشگاه آمده بود، در بیانات (!) خود در جمع دانشجویان و کارکنان و مسئولین دانشگاه بر زبان راند.

جمله‌ای، که مطرح شده بود تا با پاسخی که در پی آمد معلوم کند که ایشان خودشان نمی‌دانند که واقعا این انقلاب ماندنی است یا رفتنی!

سال، سال ۷۸ بود؛ تب حوادث ۱۸ تیر کوی دانشگاه تهران و ۲۰ تیر دانشگاه تبریز - که کم از فتنه ۸۸ بر افکار عمومی خیمه نزده بود - هنوز فروکش نکرده بود و فضا طوری بود که گوش‌هایی، فی‌الفور برای چنین سؤالی تیز می‌شدند تا انشاء الله بشارتی بیابند! جناب رئیس با پاسخ متزلزلی که به آن آشنا داده بودند و آنرا برای ما بازگو کردند در واقع حال ما را بهم زدند! طوریکه یکی از بچه‌ها از بین جمعیت بلند شد و مشتش را گره کرد و چند تا شعار انقلابی محکم داد! توضیح واضحات اینکه در جوی که آن روزها  درست شده بود، حرکتی اینچنین هیچ تحرکی جز در دل بچه‌های معتقد به انقلاب بر نمی‌‌انگیخت چه برسد به برانگیختن همصدایی در جمع. برای همین، شعارها که تمام شد صدای سوت و هو کشیدن در سالن بلند شد و شعارهای انقلابی داده شده را در چند لحظه بلعید. و باز ما بودیم و خشمی که فرو برده بودیم و باطنی که پشت تریبون رو شده بود!

روی سخنم با رئیس سابق دانشگاه آزاد اسلامی نیست که بالعکس باید ایشان را برای طرح سؤالی اینچنین و پاسخی آنچنان که تردید از آن می‌بارید، ستود! چون ایشان اولین بار در عمر کوتاه ما عملا نشان دادند که وقتی معادلات سودانگارانه و تمتع مسرفانه بهمراه عبور از مرز حلال و حرام، با کمی توهم افتادن در جاده توسعه جای مبانی الهی و غیبی و معامله کردن با خدا را در دل گرفت، وقت تردید در ادامه راه رسیده است چون دل دیگر با راه نیست.

خجالت هم خوب چیزی است! لااقل خوب است آدمی کمی تعصب حق را مثل این جوجه بسیجی‌های پیرو راه شهدا داشته باشد که وقتی تردید در دلشان ایجاد می‌کنی، می‌گویند اول باید سر همه خانواده‌های شهدا را ببرند بعد نظام عوض شود!! یا با تکبر و تعصب می‌گویند مگر ما مرده‌ایم؟! امثال آقای رئیس را باز خدا پدرش را بیامرزد که دو روزی پا به رکاب حق بوده [انشاء الله!">؛ آن عده را بگو که از یک هفته بعد از پیروزی انقلاب در سال ۵۷ مدام می‌گویند که چیزی از عمر انقلاب نمانده تا امروز که برای سقوط جمهوری اسلامی وقت تعیین می‌کنند. کذب الوقاتون...!

سقوط حکومت‌های دیکتاتوری عراق و مصر و لیبی و تونس و یمن هم از طرفی این جماعت را در داخل به این توهم کشانده که جمهوری اسلامی هم حکومت نامبارک است. اگر چه ما می‌دانیم (خوب هم می‌دانیم!) که شیوه رسیدن این جماعت به این نتیجه، بقول سید شهیدان اهل قلم، کمتر سیاسی و بیشتر فرهنگی است و اینها و همه مخالفان باز بقول شهید آوینی «با همین ولایت است که در افتاده‌اند»!

این جماعت، ولی فقیه را با قذافی و حکومت اسلامی را که امام (ره) بعد از اینکه سالهای سال در چگونگی تشکیل آن در قرن بیستم اندیشیده بود، همه راه را الی الله پیموده بود و برگشته بود، اسلام ناب محمدی (ص) را بخوبی شناخته بود، فطرت ناس را شناخته بود، قابلیت‌ها را سنجیده بود و مسیر حرکت تاریخی ما تا ظهور شمس آل محمد (عج) مقابل ابصار قلوب او قرار داشت، آنرا برقرار کرد، در مبانی با حکومت صدام مقایسه می‌کنند.

ما با این جماعت که عرفان را از «اوشو» یاد گرفته‌اند، جهاد را از «چه‌گوارا» و مرجع تقلیدشان «دکمه اینتر کیبورد» است و عمق مطالعه‌شان کتابهای «ساندویچی» ، چه بگوئیم؟! اینها لیاقت فهم‌شان همین است که حکومت ولی فقیه را با دیکتاتوری مقایسه کنند!

اگر کسی در ادامه راهی که امام (ره) آغاز کرده بود تردید دارد که هیچ! اما ما می‌دانیم (خوب هم می‌دانیم!) که ساختمان جمهوری اسلامی طوری طراحی شده که باز بقول شهید آوینی «این امکان را از بین می‌برد که هر کسی بتواند در ذات اسلامی نظام تغییری ایجاد کند و از این لحاظ دشمنان داخلی و خارجی امید در باد بسته‌اند». من چون شهید آوینی را خیلی دوست دارم، مرتب از او استفاده ابزاری می‌کنم! حالا که حرف به اینجا کشید این پست را به جمله داهیانه‌ای از او ختم می‌کنم.

او جائی می‌فرماید: «بقای انقلاب اسلامی به دین و دینداری مردم رجوع دارد.» لذا اگر کسی می‌تواند، اول دین ما را از ما بگیرد بعد انقلاب اسلامی را. ما دینمان با سرمان می‌رود؛ دین آنهایی که به رفتن انقلاب اسلامی امید بسته‌اند قبلا رفته! این بچه‌هایی هم که نوای روی وبلاگ را می‌خوانند... دمشان گرم! این نوا را نسل من خوانده.

انتهای پیام/

نویسنده وبلاگ اسکالپل در مطلبی نوشت: «خامنه‌ای خمینی دیگر است»؛ این شعار را خدا در دهان ما گذاشته چون فقط حرف خداست که دروغ نیست.

زدن این حرفها بقول سید شهیدان اهل قلم شجاعتی می‌خواهد که با عقل و عقل اندیشی و حتی ژورنالیسم جور در نمی‌آید چرا که قلم ما در فضای بی‌اعتقاد و ملحد سایبر که ریشه اُس الاساس معتقدات ما یعنی ولایت را می‌برد می‌چسباند به دیکتاتوری، مظلوم است. اما در عین مظلومیت و گمنامی، ما هم مثل آوینی یقین کرده‌ایم که خدا لوح و قلم تاریخ را به حزب‌الله سپرده. همه شعارهای انقلاب را، خدا در دهان ما گذاشته چون فقط حرف خداست که دروغ نیست. «اینهمه لشکر آمده - به عشق رهبر آمده»؛

والله فقط به عشق رهبر است که مردم برای نماز جمعه، ساعت ۸ صبح می‌روند دانشگاه تهران. «خامنه‌ای خمینی دیگر است» و از این جمعه‌ای که گذشت، خامنه‌ای صد خمینی دیگر است چون اسرائیل از خامنه‌ای بیشتر از خمینی می‌ترسد! اسرائیل فهم ندارد که بفهمد خامنه‌ای (روحی فداه) ولی فقیه است و له الولایة المحمدیة. اما این را می‌تواند بفهمد که خمینی موشک شهاب و سجیل نداشت که خامنه‌ای آنها را هم دارد!!

اسرائیل نمی‌داند که دست عزت خدا در زمان غیبت از آستین ولی فقیه بیرون می‌آید ولی این را می‌داند که سید حسن نصرالله را ولی فقیه پرورانده؛ اگر سید حسن نصرالله با پنج هزار تا بچه بسیجی حزب‌اللهی باد نخوت ماشین جنگی اسرائیل را خالی کرد، خامنه‌ای با پنج میلیون بسیجی که با سید حسن می‌شود پنج میلیون و یکی - آن پنج هزار ملائکه نصرت را حساب نمی‌کنیم حالا! - اگر دست به سلاح ببرد معرکه‌ای می‌شود که آن ۳۳ روز، نزدش غبار مشق شمشیر کودکان محسوب می‌شود!

بعد از جنگ ۳۳ روزه بود که مستندی تصویری که شامل ۳ لوح فشرده بود، بدستم رسید. کار بچه‌های حزب‌الله لبنان بود اگر اشتباه نکنم؛ دیدم و برگرداندم به صاحبش. موضوع این مستند، تحلیل جنگ ۳۳ روزه از زبان سران نظامی - اطلاعاتی و سیاسی رژیم صهیونیستی بود. تصاویر، همه از شبکه‌های تلویزیونی اسرائیلی ضبط شده بودند و زیرنویس عربی خورده بودند. در یکی از سکانس‌ها، یکی از سران سیاسی رژیم صهیونیستی می‌گوید: «وقتی نصرالله سخنرانی می‌کند، همه در اسرائیل گوش می‌کنند چون همه ما می‌دانیم که اگر او می‌گوید کاری را انجام خواهد داد، حتما آنرا انجام خواهد داد.» عمیقا باور دارم که این اقرار از زبان یک مسئول سیاسی در اسرائیل، خودش شکست است. اگر جنگی هم در نگرفته بود، باز شکست بود. این جمله‌ای است که با لحاظ نمودن محافظه کاری فراوان برای حفظ آبروی چهارمین ارتش قدرتمند جهان بر زبان رانده شده و الا سفره دل اینها را که باز کنی، مثل چی از نصرالله و حزب‌الله اش می‌ترسند!

آنها نمی‌فهمند که امام خامنه‌ای (زید عزه) ولی فقیه است ولی می‌دانند که مقتدای نصرالله هموست. آنها نمی‌فهمند که امام خامنه‌ای (زید عزه) ولی فقیه است اما دیده‌اند که نصرالله بر بازوی او بوسه می‌زند. خامنه‌ای در چشم اسرائیل صد خمینی دیگر است چون آیه‌ای را که خمینیست‌ها ۳۰ سال قبل بر پرچم سپاه اسلام نقش کردند، خامنه‌ای عملی کرد؛ «و اعدوا لهم ما استطعتم من قوة».

خامنه‌ای خاکریز جمهوری اسلامی را برد و سینه به سینه در «بنت جبیل» چسباند به اسرائیل! ۳۳ روز جان کندند و از این بنت جبیلی که فقط ۳ کیلومتر از مرز اسرائیل با لبنان عبور می‌کند، نتوانستند عبور کنند. چون بچه‌های حزب‌الله در آن ۳۳ روز با فرمان فرماندهان سپاه پاسدارن انقلاب اسلامی آب می‌خوردند! روح شهید «حسن تهرانی مقدم» شاد؛ وصیت کرده بود روی سنگ قبرش بنویسند «اینجا مدفن کسی است که می‌خواست اسرائیل را نابود کند.» خامنه‌ای با سردارانی که دارد، از جمعه‌ای که گذشت، صد خمینی دیگر است. شیمون پرز اخیرا اعتراف کرد که خاورمیانه روی انگشت ژنرال سلیمانی می‌چرخد. اسرائیل نمی‌داند که «حاج قاسم» کیست و «سپاه قدس» چیست، اما می‌داند که او از خامنه‌ای فرمان می‌برد و بچه‌های حزب‌الله از سپاه قدس او! اسرائیل نمی‌فهمد و نمی‌تواند بفهمد که شهیدان زنده‌اند و روح سرداران شهید ما هم جزو سپاه خامنه‌ای است. آنها نمی‌دانند «مهدی باکری» که بود؛ همو که می‌گفت: «تا وقتی دولتهای آمریکا، انگلیس، فرانسه، اسرائیل و... وجود دارند مردن جز با شهادت معنا ندارد.»

خطبه‌ کوبنده امام خامنه‌ای (زید عزه) در جمعه‌ای که گذشت، جلوه «اشداء علی الکفار» خمینی بود که از ملاء اعلی بر جایگاه نماز جمعه تهران تابید. اسرائیل نمی‌داند که ملاء اعلی کجاست اما می‌داند که خامنه‌ای از جمعه‌ای که گذشت صد خمینی دیگر است؛ «محمد رسول الله والذین معه اشداء علی الکفار رحماء بینهم.» آقا! دمتان گرم، عزتتان مستدام، ای والله! که عز اسلامید و نور دیده رسول الله (ص). نسأل الله ان یمد ظلکم العالی علی رئوس الدانی.

انتهای پیام/